Βαλέριες

Δεκέμβριος 8, 2010 § 2 Σχόλια

Αγαπάω ολα τα επετειακά του κόσμου και τις πρωτοχρονιές , πιθανότατα γιατι έχω κάποιο ειδικό ένζυμο που αυτοματα επιλέγει την αρχή πάλι απο την αρχή. Έτσι ο Δεκέμβρης, ο επισημος μήνας των επετειακών τευχών  σχεδόν με αφήνει χωρίς ανάσα.

Σήμερα η επετειακή μου ιεροτελεστία υπέδειξε αυτό στο  style.com

You Complete Me
An art institution hosting a bona fide event, as opposed to a publicity stunt or overblown crowd pleaser? Marina Abramović’s epic Museum of Modern Art performance piece The Artist Is Presentkept New York enthralled for two and a half months. Abramović’s No.1 fan? Riccardo Tisci. The Givenchy creative director threw a star-studded party in her honor. Her outfit: a dress with a jacket made from the skins of 101 snakes. It beat the blanketlike robes she wore during the 700 hours she spent sitting in a chair in the museum’s atrium, staring wordlessly at one stranger after another.

Βλεποντας την μελαχρινή στιλπνή σχεδον φιγούρα της Abramovic σκέφτηκα την δυναμική των γυναικών,  αυτό το charm που τις ξεπερνάει και στοιχειώνει δημιουργούς άντρες και κοινωνίες απο πάντα.

Το παρακάτω είναι το δικό μου επετειακό. Γραφτηκε πριν απο 2 χρόνια, δεν δημοσιευτηκε ποτέ, ήταν για το Tisci, μιλά για εμμονές και μελάχρινές ιταλίδες. Είναι τότε που το ένζυμο της αρχής μπήκε σε έξαρση

Η Βαλέρια ήταν η πιο ωραία συγκάτοικος που είχα ποτέ στην Ιταλία. Αν και σε μέγεθος μπρελόκ, συγκέντρωνε τα πιο όμορφα χαρακτηριστικά. Ένα γεμάτο αισθησιακό στόμα, μεγάλα καστανά μάτια, σταρένιο δέρμα, αρμονικό σώμα.

Το θέμα της όμως δεν ήταν η αυταπόδεικτη ομορφιά της, που την κυκλοφορούσε χωρίς  κόπο, με συνείδηση αλλά δίχως να της δίνει και  πολύ σημασία. Ο σκοτεινός και εσωστρεφής χαρακτήρας της ήταν αυτός που την έκανε να ξεχωρίζει, και οδηγούσε εμένα πολλές φορές στην υστερία , μην βρίσκοντας τρόπους επικοινωνίας.

Άνηκε ακόμα σε εκείνη την κατηγορία των ιταλίδων που κουβαλάνε το σκοτάδι μέσα τους με ένα ρομαντικό, γήινο τρόπο. Δεν ασπάζονταν την γοτθική εκκεντρικότητα άλλων ευρωπαίων , φορούσε το μαύρο σαν να μην υπήρχε άλλη επιλογή, ένα σχεδόν μεταμφιεσμένο ροζ της ψυχής της .

Φαντάζομαι πως και ο ιταλός σχεδιαστής Riccardo Tisci, υπεύθυνος του οίκου Givenchy, κουβαλάει μέσα του πολλές τέτοιες Βαλέριες. Άλλωστε σε μια συνέντευξη του στους New York Times το 2007 είχε πει για τις πελάτισσες του : But these girls, they are pure. They see the garment and they feel an emotion. To me, fashion is more and more about that. It’s not about shocking. It’s about what you want to wear. And these girls want sensuous, not shocking.Αλλά αυτά τα κορίτσια, είναι αγνά.Βλέπουν το ύφασμα και νιώθουν το συναίσθημα. Για μένα, η μόδα είναι όλο και περισσότερο για αυτό. Δεν είναι για το σοκ. Και αυτά τα κορίτσια είναι αισθησιακά, όχι εκκεντρικά.

Δύο χρόνια πριν το 2005, όταν ο  Riccardo Tisci μπήκε στον οίκο Givenchy, οι καιροί ήταν αυτό που λέμε «περίεργοι». Ο οίκος περνούσε την χειρότερη εποχή του, παρέμενε ήδη δέκα μήνες χωρίς σχεδιαστή, ο John Galliano, Alexander McQueen και Julien Macdonald είχαν αποχωρήσει χωρίς καν να «εκφράσουν  την λύπη τους». Ο τριαντάχρονος Ιταλός είχε πολλά αποδείξει.

Ο οίκος Givenchy έντυνε πάντα τις πιο αριστοκρατικές γυναίκες, Τζάκι Κέννεντι, Ωντρευ Χερμπορν, Γκρεις Κελλυ. Αυτές τον διάλεγαν γιατί δούλευε πάνω στην κομψότητα και την πολυτέλεια με ένα λιτό, σπαρτιατικό τρόπο, ενδυναμώνοντας λεπτομέρειες πάνω στην ραφή ή σχεδιαστικά που έκαναν τα κομμάτια του ένα βήμα πριν το εκκεντρικό, μοναδικά.

Ο Riccardo Tisci μελέτησε πολύ τα αρχεία του οίκου, και επαναπροσδιόρισε την χαμένη του σχεδιαστική ταυτότητα. Οι Βαλέριες του εμφανίστηκαν στις πασαρέλες του Παρισιού εσωστρεφείς και εγκεφαλικές να περιφέρουν ασυνήθιστα, σκοτεινά και ρομαντικά ρούχα με εξαιρετική εφαρμογή , κάνοντας την υπέρκομψη Ράνια της Ιορδανίας μια από τις πρώτες καινούριες πελάτισσες του.

Η φετινή χειμερινή κολεξιόν του, ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες στο Παρίσι. Δερμάτινα μαύρα παντελόνια , μαύρο, πολλές χρυσές αλυσίδες με σταυρούς, λευκά φορέματα με μια χαριτωμένη αποδόμηση της σιλουέτας, χωρίς να ξεφεύγει από το γυναικείο σώμα , χωρίς να χάνει την εκπληκτική του εφαρμογή. Κομψά, ρομαντικά , σκοτεινά, μοναδικά.

Ο οίκος Givenchy ανάγγειλε με χαρά ότι ο Riccardo Tisci θα αναλάβει καλλιτεχνικός διευθυντής και για την αντρική γραμμή, η Madonna τον επέλεξε για κάποια από τα κουστούμια της στην περιοδεία της, και το Fashion Institute Of Technology στην Νέα Υόρκη , έχει αυτή τη στιγμή έκθεση πάνω στο Gothic, με αυτόν σαν κύριο πρωταγωνιστή.

Βαλέριες Χαμογελούν

Advertisements

§ 2 Responses to Βαλέριες

  • Ο/Η ΒΙΒΗ λέει:

    Περιγράφεις τόσο όμορφα αυτό που, αν και το έχουμε νιώσει κατά καιρούς, δε μπορούμε ίσως να το προσαρμόσουμε πάνω μας…
    Φαντάζομαι όλοι θυμόμαστε εκείνη την έκρηξη με το νεο-gothic ύφος ρούχων, σα μια μόδα που ήρθε να υπογραμμίσει αυτό το αποστασιοποιημένο ύφος, που όμως, απεναντίας, απευθύνεται κάπως «κάλπικα» στη μεγάλη οικονομική επιφάνεια και όχι τόσο στις αυθεντικές, όπως εμείς.Συνήθως τα ακόυσματά σου δεν καθορίζουν το πώς ντύνεσαι?Είναι η γενικότερη αισθητική και αντίληψη που έχεις ώς άτομο που βάζει και την πινελιά στο ντύσιμο.Θυμάμαι κάποτε γινόταν χαμός με το ύφος JITROIS, μάυρο, ελαστικό δέρμα, πολύ μπροστά ρούχα για την εποχή τους.Πού θέλω να καταλήξω? Στο ότι πόλλες που έχουμε αισθανθεί Βαλέριες,συνήθως λόγω υψηλού κόστους των καταπληκτικών ρούχων Givenchy, προτιμούμε να βλέπουμε άλλες να ντύνονται ως Βαλέριες…αστο για εμάς το αυθεντικό-αυθεντικό gothic !!

  • […] Σήμερα, τα ηνία έχει αναλάβει ένας νεαρός Ιταλός, ο Riccardo Tisci, όπου πίστεψα στο μεγάλο του ταλέντο κάποια στιγμή εδω. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Βαλέριες at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: