Νονός

Νοέμβριος 17, 2010 § Σχολιάστε

( και μια σύνδεση με τα προηγούμενα)

Εκείνη την ημέρα που πήγα στα γραφεία της Athens Voice για να δώσω τις προσκλήσεις του Δημήτρη Πέτρου. Τότε που κάτσαμε μαζί με τον Γιάννη Νένε μετά από πολύ καιρό για να πουμε τις μονοσήμαντες μπούρδες που επιδεικτικά μετά τις εμβαθύνουμε. ( μόνοι μας ή με παρέα)

Την στιγμή που του είπα την αγωνία μου για όλα αυτά που θέλω να κάνω, και τα άλλα τόσα που σκέφτομαι λίγο πριν γυρίσουν όλα ανάποδα.

Εγώ δεν είχα ποτέ στην ζωή μου μέντορα ή κατευθυνση, για αυτό και το αλλοπρόσαλλο και ενίοτε αγωνιώδες, το συναίσθημα πως είμαι λίγη, όχι πολύ αρκετή.

Σκέψου τι έγινε όταν ο Γιάννης μου έδωσε ένα απαλό σπρώξιμο.



Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: