Κουστουμάτος

Φεβρουαρίου 7, 2010 § 30 Σχόλια

Τα ανδρικό κοστούμι  στην Ελλάδα είναι ότι και το φρέσκο βούτυρο στην κουζίνα της μαμάς. Γνωρίζουν την ύπαρξη του αλλά συνεχίζουν να παίρνουν φυτίνη γιατί έτσι τους έχουν μάθει από μικρές.

Θέλω τόσο καιρό να γράψω  για αυτό  – για το κοστούμι όχι το βούτυρο – που πλέον υπάρχει περισσότερο στο μυαλό μου σαν ιδέα  χωρίς λέξεις και επιχειρήματα – τα αγόρια της Αθήνας και της επαρχίας χαμένα μέσα σε λάθος σακάκια, παντελόνια,  δεμένες γραβάτες κονσομασιον και στα ανεκδιήγητα πατούμενα.

Τους σκεφτομαι ακόμα και όταν φοράνε τα καθημερινά τους – χαμένοι πάλι ανάμεσα στα τζην  και τα πουκάμισα , τα μπουφαν και τα αθλητικά. Κακοντυμένους ή ακόμα χειρότερα άνευρους άντρες που κυκλοφορούν ανάμεσα μας – χωρίς καμία δικαιολογία για αυτό, ουτε καν  ένα ειρωνικό μειδίαμα, σαν μια ντεφακτο κατάσταση.

Τι συμβαίνει ; Θέλω να πω που οφείλεται όλο αυτό το πράγμα των αντρών στην Ελλάδα που αδυνατούν να βάλουν ένα κοστούμι της προκοπής , να διαλέξουν ένα πουκάμισο ,να σκεφτούν  έστω το πόλο μπλουζάκι που θα αγοράσουν ?

Τα παντελόνια είναι για τους άντρες και αυτό το ξέρουμε όλοι – από τους αρχαίους Πέρσες μέχρι τους Ρωμαίους  που και οι δυο το φόρεσαν  σαν πολεμιστές  πάνω στο άλογο. Η σημασία του πρακτική και εξαιρετικά σημειωτική : άντρας – πολεμιστής – παντελόνι.

Το κοστούμι πάλι είναι το προϊόν της αστικής ευδαιμονίας – απλό και συνετό υποδεικνύει την μεγαλύτερη αλλαγή πάνω στα ανδρικά πρότυπα που  ζούσαμε ως τότε – Ο άνδρας παύει να είναι πολεμιστής  και μπαίνει στην παραγωγή, στο  γραφείο,  στο εργοστάσιο. Ορίζει την δυναμική του διαφορετικά,  η ενδυμασία του δεν οφείλει  να φοβίζει, να εντυπωσιάζει ή να υποβάλλει  – είμαστε όλοι γρανάζια της ίδιας μηχανής.

Σίγουρα λοιπόν το κοστούμι, το παντελόνι, υποδεικνύει και επιβάλλει τον ανδρισμό – η κίνηση του νεαρού άντρα που το φοράει για πρώτη φορά είναι και το καλωσόρισμα του στην ανδρική ταυτότητα και οικογένεια – είσαι πλέον ένας από μας .

Γιατί λοιπόν όλα αυτά τα αγόρια με το ντύσιμο τους δείχνουν ακριβώς το αντίθετο ? Πως δεν έχουν επιλέξει συνειδητά τίποτα από αυτά που φορούν,  λες και δεν γνωρίζουν  τίποτα για το ποιοι είναι ή τουλάχιστον για αυτό που βγαίνει προς τα έξω ?

Γιατί αν δεν υπάρχει επαφή με την ανδρική ταυτότητα  τελικά όλο αυτό κάπου έχει χαθεί. ‘Ισως εκεί στα παιδικά χρόνια που η μαμά διάλεγε τα ρούχα του γιού . Εκεί που τον νουθετούσε και του επιβεβαίωνε την ανωτερότητα του από το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος. Καθώς συμφωνούσαν μυστικά πως θα ήταν πάντα το αγοράκι της και καμιά δεν θα τον αγαπούσε όσο αυτήν. Μαντέψτε – έτσι  και έγινε.

Συνεχίζουν με την ίδια απάθεια να φοράνε τα σώβρακα που διάλεξε η μάνα τους , τα ρούχα που τους αγόρασε , να διαμαρτύρονται  που δεν είναι πλυμένα αυτά που θέλουν , σιδερωμένα αυτά που θα φορέσουν αύριο. Ζουν τον ρόλο του άντρα που τους έχει δώσει η μάνα τους , μαζί με τα ανάλογα ρούχα για αυτό.

Φυσικά η γυναίκα που θα παντρευτεί  θα  επιβάλλει σταθερά και υποχθόνια την δικιά της διανομή στο έργο και αυτός αδιαμαρτύρητα πάλι θα  μπει στα ρούχα του ρόλου. Η γκαρνταρόμπα του θα αλλάξει . Στην τελική – σκεφτεται ο ανήρ – δεν θέλω να μου τα πρήζει , δεν θέλω να ασχοληθώ με αυτό το θέμα, κατά βάθος είμαι το αγόρι της μαμάς μου.

Και ίσως κάπου στα 45, όταν ο χρόνος περνάει και τα πρώτα σκαμπίλια τον έχουν χτυπήσει, καταλαβαίνει πως πρέπει να θυμηθεί ποιος είναι – και αρχίζουν οι σπασμωδικές κινήσεις. Κάνει την επανάσταση του, πάει για ψώνια μόνος του , θέλει να είναι νεώτερος, καινούριος, κάποιος.

Η ασπρόμαυρη ιστορία των αγοριών που δεν απογαλακτίστηκαν ποτέ,  και των γυναικών που τους κυνηγούσαν για να τους πουν ποιοι είναι.

Και έτσι, συνεχίζουν να φοράνε κουστούμια σε μεγαλύτερο νούμερο ,  να σφίγγονται σε στενούς γιακάδες  και σε παπούτσια που τους πήρε η γυναίκα τους, γιατί ποτέ δεν σκέφτηκαν να αποφασίσουν ποιοι είναι.

Αφιερωμένο στον Κ. , στο αγόρι που αγάπησα το 2009, τόσο κακοντυμένος που με τύφλωνε, τόσο όλα τ’άλλα που με έκανε να το ξεχνάω.

Advertisements

§ 30 Responses to Κουστουμάτος

  • Ο/Η michelan λέει:

    Ελευθερία vs Καταπίεση/καλούπωμα…

    [αν εξαιρέσουμε το ιδανικό που μας παρουσιάζουν τα μοντέλα,
    η πλειοψηφία των υπολοίπων το φοράει για να καλύψει την κοιλιά του.
    Ίσως και για αυτό να δημιουργήθηκε…]

    ΥΓ.ρίξε μια ματιά στην πρώτη και στην τελευταία παράγραφο 😉

    • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

      χμ εννοείς το κοστουμι / κουστούμι ?
      επίτηδες έγινε, σε όλο το κείμενο επαιζε το μυαλό μου σε ποιο έπρεπε να πάει απο τα δύο και ειπα να το πάω εξελικτικά – το κοστούμι που έγινε κουστούμι 😉

  • Ο/Η kaltsovrako λέει:

    «Το κοστούμι πάλι είναι το προϊόν της αστικής ευδαιμονίας – απλό και συνετό υποδεικνύει την μεγαλύτερη αλλαγή πάνω στα ανδρικά πρότυπα που ζούσαμε ως τότε – Ο άνδρας παύει να είναι πολεμιστής και μπαίνει στην παραγωγή, στο γραφείο, στο εργοστάσιο. Ορίζει την δυναμική του διαφορετικά, η ενδυμασία του δεν οφείλει να φοβίζει, να εντυπωσιάζει ή να υποβάλλει – είμαστε όλοι γρανάζια της ίδιας μηχανής.»

    Έχω αρκετές διαφωνίες σ’ αυτή την παράγραφο κι αυτό όχι ώς προς το ακαδημαϊκό του πράγματος -που λένε- αλλά στην καθημερινή πρακτική/λογική του 21ου, πλέον αιώνα. Το κοστούμι (plus γραβάτα) θεωρείται πως δείχνει εξουσία, δύναμη μα σε καμμια περίπτωση ομαδικότητα ή ισοτιμια για να λειτουργήσουν όπως γραφεις τα γρανάζια της κοινής μηχανής. Look around you πως χρησιμοποιείται το κοστούμι. Δεν είναι πια η ενδυματολογική επιλογή του εργάτη κατά την απογευματινή του βόλτα, δεν είναι καν η πρώτη επιλογή ενός υποψηφίου εργαζόμενου σε συνέντευξη. Είναι όμως η στολή του business man, του general manager, του γενικού γραματέα και φυσικά του παρουσιαστή των ειδήσεων. Όχι τυχαία, ούτε απαραίτητα και μελετημένα εξ αρχής, αλλά κάτι δείχνουν.

    Ως προς το ζήτημα του πολεμιστή και τα τοιαύτα (που τώρα ζητάς να φορά κοστούμι) είναι αντίστοιχο ή απόρια του γεγονότος πως έπαψαν οι άνδρες να είναι κυνηγοί. Διαλέξε και πάρε. Μή γκρινιάζεις και για το ένα και για το άλλο. 😉
    ……………

    Κατά τα άλλα συμφωνώ πως πολλοί άνδρες έχουμε ένα ζητηματάκι με το ντύσιμό μας καθώς και με το βυζί της μαμάς που μοιάζει να το ρουφάμε κάθε πρωί μέχρι τα στερνά μας. Δυστυχώς δεν έχουμε απογαλακτηστεί πλήρως (αν και η τελευταία έκφραση μου, για πολλούς από εμάς μοιάζει κολακευτική). Ο ομφάλιος λόρος των αγοριών είναι wireless πλεόν.

  • Ο/Η provato λέει:

    οκ καλλίτερα να με ντύνεις παρά να μου κάνεις μπήτσην εν μόουνινγκ που πάλι ντύθηκα σαν γιούφτος, χεχεχε

    αγαπώ τα κουστούμια – μακάρι να μπορούσα να τα «φοράω» πιο συχνά κ με πιο άνεση… αλλά όταν είσαι πολύ του πρόπερ, λειτουργεί αρνητικά σε πολλά επίπεδα πολλές φορές (ούτε η Πυθία τέτοια υπαινικτικότητα χεχε)

  • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

    παιδιά χαιρομαι τόσο γιατί το κείμενο ήθελα να φέρει αυτό ακριβώς ! – την συζήτηση και τις πιθανές αντιρήσσεις

    Επιστρέφω αργότερα με απαντήσεις προς το παρών εχω ζαλιστεί που ο καλτσόβρακος κάθησε και έγραψε τόση μεγάλη απάντηση σε κείμενο που δεν αφορά τον ολυμπιακό (χεχε)

    προβατε μου άξιζε ;P

  • Ο/Η michelan λέει:

    χμμμ… όχι!

    α) πρώτη παράγραφος και ασχολείσαι με το βούτυρο => κοκκίνισα !!!

    β) το αφιερωμένο τακτοποίησε το λίγο για να το καταλάβουμε και εμείς εκτός από τον Κ.

    😉

  • Ο/Η An-Lu λέει:

    Προφανώς, πέρα από την έλλειεψη απογαλακτισμού, έχουν και έλλειψη ταυτότητας τα σημερινά αγοράκια…

  • Ο/Η John Tsopa λέει:

    Από πότε ένα άντρας για να είναι καλοντυμένος πρέπει να φοράει κουστούμι?

    Γιατί ένας άντρας για να δείχνει περιποιημένος πρέπει να είναι ξυρισμένος και κουρεμένος στην πένα?

    Ποιος έχει ορίσει το ωραίο και το άσχημο?

    Γιατί πρέπει όλο ο κόσμος να ζει μέσα στα πλαίσια του καθωσπρεπισμού και της σοβαροφάνειας?

    Θα συμφωνήσω μαζί σου Μαργαρίτα στο ότι οι περισσότεροι άντρες είναι ακόμα κρεμασμένοι από τον ομφάλιο όρο αλλά θα διαφωνήσω κάθετα στις φράσεις σου «αδυνατούν να βάλουν ένα κοστούμι της προκοπής» & «τα αγόρια της Αθήνας και της επαρχίας χαμένα μέσα σε λάθος σακάκια, παντελόνια, δεμένες γραβάτες κονσομασιον και στα ανεκδιήγητα πατούμενα».

    Εδώ είσαι εντελώς λάθος.

  • Ο/Η Μαργαρίτα λέει:

    Θα κάνω μια συνολική απαντηση γιατι πάνω κάτω θίξατε κοινά θέματα
    Θέμα κοστούμι
    Αρχισα το κείμενο βασιζόμενη στο κοστουμι για ένα και βασικό λογο – ότι θεωρείται το πλεον επίσημο ένδυμα για τον άνδρα με πολλαπλές μεταφράσεις και χρήσεις. Είναι κάτι που σας στο βάζουν απο μικρά για να δείξουν πως είστε αγοράκια, όπως βαζουν στα κοριτσάκια το φόρεμα.
    Μου έχει κάνει εντύπωση το ποσο λάθος φοριέται στην Ελλάδα, και σε αυτο θα επιμείνω. Ο συλλογισμος που συνέχισε ήταν απλός
    Αν κάτι που καθορίζει τόσο το ανδρικο στατους φοριεται τοσο λάθος σημαινει ελλειψη χαρακτήρα – ελλειψη επιλογής , αδυναμία – κατακρεουργημένη ανδρική προσωπικότητα απο συμπλεγματικές γυναικες ( μαμα)
    Τώρα, θεώρω πως γενικά το κοστούμι δεν έχει ιδιαίτερο χώρο ύπαρξης στην Ελλάδα για τον λογο ότι δεν εχουμε και City. Γιατί επιλέγουν να το φορέσουν τότε κάποιοι ?
    Αλλο ερώτημα και αυτό.

    Δεν είναι μόνο το κοστουμι – είναι το παραιτημένο – η βλαχιά της παραίτησης και της κακομοιριάς – if you know what I mean

    Ολο το κείμενο γραμμένο σχεδόν γκροτέσκο για να κάνει αντίθεση με την τρυφερότητα της αφιέρωσης 😉

    Αυτά – χαίρομαι πολυ – οταν διαβάζω κομμεντς απο συγκροτημένους άντρες σαν και εσας

    διαβάστε το σχόλιο της an-lu , ειναι εν μέρει αυτό που σκέφτομαι 😉

  • Ο/Η John Tsopa λέει:

    Για το θέμα ότι το κουστούμι δεν έχει ιδιαίτερο χώρο ύπαρξης στη Ελλάδα για τον λόγο ότι δεν έχουμε και City θα πω ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να φορέσει ότι θέλει, εκεί που το νιώθει.

    Σε όλα τα άλλα θα συμφωνήσω μαζί σου και θα προσθέσω ότι η έλλειψη χαρακτήρα (προσωπικότητας και επιλογής) στην εποχή μας έχει φτάσει στα όριά της. Ειδικά της δικιάς μου γενιάς. Και που καταλήγουν? Απλά στο να αντιγράφουν ο ένας τον άλλον.

    http://lowbaptsopa.wordpress.com/2010/01/24/style/

  • Ο/Η Modesty_Blaise λέει:

    Πέρα από αυτά που αναφέρεις και μπορώ να πώ, πως τα ενστερνίζομαι σε μεγάλο βαθμό, έχω και τις αμφιβολίες μου…Δηλαδη: Γιατί να οφείλουν να ορίζουν την ταυτότητα τους μέσα από το ντύσιμό τους; Θέλω να πώ, γνωρίζοντας άντρες με έντονη και αυθεντική προσωπικότητα, πως κάποιοι συνειδητά επιλέγουν να μην είναι καλοντυμένοι, επειδή δε θέλουν να παίξουν σε αυτό το παιχνίδι, γιατι δεν θέλουν να φορέσουν το «κοστούμι» κανενός τύπου!
    Ωρες ώρες μάλιστα, νιώθω τόσο υπερφίαλη που δέχομαι να κάνω statement της προσωπικότητας μου μέσω των ενδυματολογικών επιλογών μου.

  • Ο/Η Μπένετον λέει:

    «Γιατί λοιπόν όλα αυτά τα αγόρια με το ντύσιμο τους δείχνουν ακριβώς το αντίθετο ? Πως δεν έχουν επιλέξει συνειδητά τίποτα από αυτά που φορούν, λες και δεν γνωρίζουν τίποτα για το ποιοι είναι ή τουλάχιστον για αυτό που βγαίνει προς τα έξω ?
    Γιατί αν δεν υπάρχει επαφή με την ανδρική ταυτότητα τελικά όλο αυτό κάπου έχει χαθεί.»
    Πολύ ενδιαφέρον το ποστ και οι ενστάσεις που ακολουθούν δεν θέλουν να πουν ότι το ποστ δεν έχει ένα point. Έχει και ένα και δύο και τρία.
    Ίσως το γεγονός πως εκείνες που πάντοτε νοιάζονταν και ασχολούνταν σε πολύ πολύ μεγαλύτερο βαθμό για το ντύσιμό τους είναι οι γυναίκες να δείχνει ότι πρόκειται για χαρακτηριστικό κυρίως της γυναικείας ταυτότητας.
    Ίσως επίσης το γεγονός πως συνήθως οι γκέι σπαταλάνε περισσότερο χρόνο για να ασχοληθούν με το ντύσιμο τους να συνηγορεί προς αυτό.
    Αυτό σημαίνει ότι οι άνδρες δεν πρέπει να ενδιαφέρονται για το πώς ντύνονται; Προφανώς και όχι. Αλλά εκείνο που θέλω να πω, είναι ότι ίσως συμβαίνει το αντίθετο με αυτό που λες: συστατικό της ανδρικής ταυτότητας να είναι ένα ποσοστό αδιαφορίας για τα της εξωτερικής εμφάνισης.
    Και σε εντελώς ακραίες περιπτώσεις ίσως αυτός που «γνωρίζει ποιός είναι» να μην έχει ανάγκη να το υποδηλώσει μέσα από το ρούχο του.
    Αλλά συμφωνώ ότι τελικά κανείς δεν θέλει να είναι κακοντυμένος ή εν πάση περιπτώσει κανείς δεν θέλει συνειδητά να περνά προς τα έξω μια εικόνα παράταιρη και θλιβερή.

    • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

      modesty_blaise & Benetton

      Θα σας πω ένα απλό παραδειγμα – Λουδοβίκος 14ος. Ο ανθρωπος ήταν μέσα στο φιογκο και την περουκα που τότε «εγινε» και σημάδι ανδρισμου.
      Τι σημαίνει αυτο ? Πως το ανθρωπινο είδος δεν μπορεί διχως να προβαλλεται μεσα στο κοινωνικό συνολο και η ενδυμασια δουλευει πρωταρχικά σε αυτο. Η αρνηση των ανδρων οφείλεται καθαρα στα ενοχικά συνδρομα της κοινωνίας που τους επιβαλλει να ζουν τον ανδρισμό τους έτσι. Ειμαι σιγουρη πως σε μια άλλη κοινωνία οι άνδρες θα κυκλοφορούσαν με κολαν και τεραστια σπασουαρ και δερματα αγριων ζώων για να επιδειξουν την δυναμη και την εξουσια ( και τον φαλλο)

  • Ο/Η Giannis λέει:

    το διλλημα, αν ειναι must το κουστουμι η οχι εχει δυσκολη απαντηση.

    προσωπικα, πχ στη δουλεια μου που ζουμε στο αγχος, που εχει ενταση, και που χρειαζομαι τουλαχιστον 5 καφεδες την μερα, για να εχω μια τυπικη αυτοσυγκεντρωση, το να φοραω γραβατα και κουστουμι, απλα δεν γινεται!!!

    φοραω τα snickers μου, που στη δουλεια τα βγαζω κιολας! με απλα και λειτουργικα ρουχα.

    Το ιδιο νομιζω ισχυει οταν βγαινουμε και για καφε με τους φιλους,

    αλλα το βραδυ ειναι αλλο πραγμα, νομιζω οτι τοτε ναι μας παει το κουστουμι 🙂

    προσωπικα τρελαινομαι για σπορ κοστουμι η τα λεγομενα country suits.

    ειναι το ιδιο με εσας, βολευεστε με τα τζιν, παρολο που ξερετε οτι ποιο κολακευτικα για σας ειναι οι φουστες ή τα υφασματινα παντελονια!

    επιπλεον, αν δεις τη μοδα στα τελευταια χρονια, δεν θα ελεγα οτι στηριζετε στο παραδοσιακο κουστουμι.

    παντως ειναι γεγονος, αμα ο αντρας δεν φυγει απο το σπιτι στα 28-20 τοτε ειναι μαμακιας, τελος!

    καλη μερα να εχουμε

    • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

      μιλας στο ατομο που δεν φορα τζην
      τελοσπαντων ;P
      χαιρομαι γιατι απο αυτα που γράφεις, υποστηρίζεις το προσωπικο σου στυλ πραγμα απο μονο του ενθαρρυντικο
      Το νοημα του ποστ ήταν ακριβως αυτο – η αδυναμία του έλληνα άντρα να έχει προσωπικο στυλ, να βαλει με τον τρόπο του το κοστουμι 😉

  • Ο/Η michelan λέει:

    Καθένας μας γεννιέται με κάποια χαρίσματα τα οποία πρέπει να τα προσφέρει στους άλλους.
    Εσύ λοιπόν θα μας λες πώς πρέπει να ντυνόμαστε και θα είσαι υπόλογη γι’ αυτό,
    και εμείς θα κάμουμε τα υπόλοιπα…

  • Ο/Η wise λέει:

    «Δεν είναι μόνο το κοστουμι – είναι το παραιτημένο – η βλαχιά της παραίτησης και της κακομοιριάς – if you know what I mean»

    Αυτο πλεον κοντευει να γινει μαστιγα. Μου τη δινει πολυ που πλεον δεν υπαρχει καποια διακριτη διαφορα αναμεσα στα ρουχα και ποτε να φορεθουν. Καποτε ειχαμε τα «καθημερινα» μας και τα «καλα» μας. Ειδικα τωρα με τη γαμ*κριση αυτο ειναι πολυ σημαντικο.

    Μη παρεις 10 ηλιθια κακογουστα φτηνιαρικα αμφιβολου προελευσης μπλουζακια ρε! Παρε ενα και καλο (που εχει ραφτει απο ασφαλισμενη μοδιστρα κι οχι απο 10χρονα).Και πες, αυτο ειναι το καλο μου το μπλουζακι που θα το φοραω σε μια πιο καλη περιπτωση πχ. θα βγω με το κοριτσι μου βολτα/σινεμα. Δειξε οτι αυτη η εξοδος ειναι σημαντικη για σενα. Τιμα αυτον που σε καλεσε στο παρτυ γενεθλιων του και φορα κατι καλυτερο. Τοσο δυσκολο ειναι πια!

    Θα φανει ακραιο ειδικα στους αντρες αναγνωστες αλλα δεν πειραζει: ειχα να δω τον καλο μου μηνες (ελληνικα στρατα) και οταν βρεθηκαμε ηταν τοσο ασχημα ντυμενος (κατα την αποψη μου) που εβαλα τα κλαμματα. Του πηρε καιρο να καταλαβει γιατι αλλα τωρα ερχεται με τα «καλα» του. Και ξερω οτι δε το κανει για να μην ακουσει γκρινια αλλα οτι πραγματικα καταλαβε τη σημασια του να δειχνεις οτι προσπαθησες λιγο παραπανω για τον αγαπημενο σου. Και οχι μονο για τον αγαπημενο σου, για ολους οσους ειναι σημαντικοι για σενα.

    Η μανα μου ρε συ μαργαριτα γιατι 10 χρονια, οποτε ερχοτανε να με παρει απο το αεροδρομιο που ειχαμε να βρεθουμε μηνες, ηταν στην τριχα; Και ελαφρα μακιγιαρισμενη κιολας (δε βαφεται ποτε). Και μη πει κανεις για γυναικεια φιλαρεσκεια, καμια σχεση αμα δει τη μανα μου.

  • Ο/Η Μπένετον λέει:

    «ειχα να δω τον καλο μου μηνες (ελληνικα στρατα) και οταν βρεθηκαμε ηταν τοσο ασχημα ντυμενος (κατα την αποψη μου) που εβαλα τα κλαμματα»
    Με άλλα λόγια:
    α) Είχες να τον δεις για μήνες και επικέντρωσες την προσοχή σου στο αν ήταν ντυμένος με γούστο ή όχι.
    β) Είχες να τον δεις για μήνες όχι επειδή έκανε διακοπές, αλλά επειδή ήταν στρατό, γεγονός που σημαίνει ότι ως ένα σημείο θα ζοριζόταν, ωστόσο δεν είχε σημασία το ζόρι που τραβούσε αυτός ή ότι μετά από μήνες στο στρατό θα μπορούσε να ξαναδεί για λίγο την κοπέλα του, αλλά κυριάρχησε μέσα σου το δικό σου στράβωμα που δεν σε σκέφτηκε ώστε να ντυθεί καλά.
    Δεν κάνω ηθικές κρίσεις, αλλά θέλω να ενισχύσω τον ισχυρισμό μου ότι τελικά έχουμε κάποιες διαφορές άντρες και γυναίκες, και ότι ο βαθμός σημασίας που δίνουμε στο ρούχο είναι μια από αυτές.

  • Ο/Η melina λέει:

    kalispera! poli kalo to blog sas … kai simfono kai me ta sxolia pollwn!!
    an kai paratiro oti ta teleutea toulaxiston xronia paratirite oti metaxi antrwv kai ginekwn oi diafores ine mikroteres.. p.x oi antres pia stis diakopes klp pernoun mazi tous kallintika opos kremes prosopou klp !! prosfata malista psaxname kati site me ton filo mou k vrikame gia ena diagonismo tou Mundial pou diorganonoun Loreal kai MEn expert ,
    gia opion endiaferete
    http://www.lorealparis.gr/_el/_gr/minisites/men-expert-2010/index.aspx

  • Ο/Η kaltsovrako λέει:

    … εγώ τα τελευταία 11 χρόνια αρνούμαι να ανοίξω τα μάτια μου το πρωϊ (μάλιστα κουκουλώνομαι υστερικά με το μαξιλάρι να πιτώνει τη μούρη μου σε σημείο ασφυξίας), αν δεν έχει ντυθεί, μακιγιαριστεί, περφουμαριστεί η σύζηγός μου. Δε το δέχομαι ρε παιδί μου! Αμέ.

  • Ο/Η alitovios λέει:

    Υπάρχουν άντρες με προσωπικότητα κι άλλοι χωρίς. Οι δεύτεροι ό,τι και να φορέσουν πάλι μαλάκες θα είναι.

  • Ο/Η Madame de Kourelle λέει:

    Αγαπητή Μαργαρίτα, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και το ρόλο των πωλητών στην Ελλάδα, που σε μεγάλο ποσοστό υποπτεύομαι ότι είναι εντελώς απαίδευτοι… Παρακάτω παραθέτω μια ιστοριούλα πρόσφατη που δείχνει την τρικυμία εν κρανίω των Ελλήνων πωλητών
    http://chicingreek.blogspot.com/2010/02/blog-post_28.html

  • Ο/Η Madame de Kourelle λέει:

    Ω σας μερσούμε τα μάλα….

  • Ο/Η laviebohemie λέει:

    Αισθητικό κριτήριο γυναικών: Δύο κορίτσια, 21 και 22 ετών, έχουν χαρακτηρίσει τα brogues μου (που τα κηνυγούσα στο Λονδίνο ωσαν τρελλός) ως «παππουδίστικα» (δεν είναι).
    Επίσης γυναίκα έχει προσπαθήσει να με πείσει οτι πάει το βαθύ μπλέ με το μοβίζων μπορντώ (δεν πάει) και το καφέ με το μαύρο (δεν πάει).

    Και μπορεί να φαίνεται άσχετο (αλλα αν το καλοσκεφτείτε πιστεύω πως θα συμφωνήσετε μαζί μου) αν δεν φύγουν οι κομματικές νεολαίες απο τα πανεπιστήμια, αναβάθμιση στο ντύσιμο και των δύο φύλων στην ελλάδα, δεν έχει.

  • Ο/Η chic-in-greek λέει:

    πες τα χρυσόστομε!!!!

    Όσον αφορά το αισθητικό κριτήριο (είτε γυναικών, είτε αντρών), η ύπαρξή του προυποθέτει σωστές παραστάσεις, εκπάιδευση, οξύνεια … γενικότερα μια καλλιέργεια του ατόμου.

    Τώρα σχετικά με τι πάει με τι, δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι. Για παράδειγμα υπάρχουν αποχρώσεις του καφέ που πάνε εξαιρετικά με το μάυρο.

  • Ο/Η kostas sidiropoulos λέει:

    Ενα καλο,οχι καλουτσικο,καλο! κοστουμι ειναι ενα must ανδρικο ενδυμα.
    Δυστυχως εδω και μερικα χρονια οι ανδρες ντυνονται οπως οι εφηβοι,τζιν,μλουζακια με πινακιδες κλπ.
    Τα περιοδικα με ανδρικη μοδα παρουσιαζουν κατι μοντελα με κοστουμια,σωστες καρικατουρες.
    Παρατηρω σε γαμους,δεξιωσεις κλπ το ντυσιμο,αλοιμονο οι περισσοτεροι με τζιν,τζακετς και οτι βαλει ο νους σου.
    Σπανιως θα δουμε μερικους καλοντυμενους.
    Χρειαζεται και παιδεια,οπως σε ολα τα πραγματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Κουστουμάτος at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: