Γιαγιά και άλλα

Σεπτεμβρίου 25, 2008 § 4 Σχόλια

Οι γυναίκες στην Αθήνα ( δεν είμαι απολύτως σίγουρη τι συμβαίνει σε άλλες μητροπόλεις) αγχώνονται και θέλουν να τα προλάβουν όλα , την καριέρα και την καταξίωση, την μητρότητα , την συντροφικότητα και τον έρωτα, τον πόθο, την γνώση. Ακόμα αγωνιούν και μιλάνε για το καλύτερο εστιατόριο, την καινούρια υδατική ημέρας, την καταπληκτική ταινία , το νέο βιβλίο, την συναυλία που έρχεται, που θα βρουν τις καλύτερες μπότες και γιατί δεν τις παίρνει ο Θανάσης τηλέφωνο. *

Γενικότερα αγχωνόμαστε, να βρούμε το σωστό δρόμο, μονοπάτι, πορεία ζωής. Άγχος. Μετά έχουμε ημικρανίες και δεν κάνουμε τίποτα.

Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και μια κατηγορία γυναικών που νικάει σε σημεία ακόμα και αυτές που αποθεώνω, δηλαδή τις 13χρονες ενζενύ. Πρόκειται για την κατηγορία της αστικής γιαγιάς.**

Είναι ένα είδος δυσεύρετο, ένα τάργκετ γκρουπ δύσκολο, που κανένας ακόμα δεν έχει καταφέρει να στοιχειοθετήσει προφίλ. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται να εξαφανιστούν ποτέ, αφού και οι σημερινές γενιές υπόσχονται παρόμοιες εκπλήξεις όταν φτάσουν τα ογδόντα.

Τις λατρεύω και δεν τις χορταίνω – μικροκαμωμένες και ξεχωριστές με το κραγιόν τους και το μαλλί πλεημομπίλ, τα σεταρισμένα ρούχα, τους φρουτένιους χρωματικούς συνδυασμούς, τις βεντάλιες, τα χαμηλά ξώφτερνα.

Βρίσκονται εκεί για να μου υπενθυμίζουν πόσο διασκεδαστική και ακούραστη μπορεί να γίνει η μόδα , πόσο βαθιά και πραγματικά μπορεί να μας σώσει από το απειλητικό είδωλο του καθρέφτη.

Κάτι τέτοια σκεφτόμουν περπατώντας χθες το βραδάκι στο κέντρο, τρώγοντας τηγανητές πατάτες και τρομερά ευτυχισμένη. Τόσο που θα μπορούσα να σκάσω σε αμέτρητες μπουρμπουλήθρες ή πυροτεχνήματα , και που δεν ήθελα τίποτα άλλο από αυτήν την πρόσκαιρη ευημερία των μελλοντικών υποσχέσεων.

Η ευτυχία ολοκληρώθηκε όταν είδα πως το περίπτερο έξω από το Public στο Σύνταγμα είχε το ιταλικό vanity fair ! Μετά δυσκολίας δεν έκανα το τριπλό άξελ και δεν φίλησα την περιπτερού, πήρα όμως μια σοκοφρέτα φουντούκι ως έξτρα μπονούς και έτρεξα να ξεφυλλίσω το αγαπημένο μου εβδομαδιαίο ( ναι εβδομαδιαίο ) περιοδικό.

Εκεί είδα την φωτογράφηση που την σκέφτηκα σαν πρόγονος των αστικών γιαγιάδων ( Δες το κίτρινο πέδιλο στη δασκάλα και κλάψε)


Και τη Natalie Portman , που την βάζω για τον Mr.Arkadin, σε ένα αφιέρωμα για τους πρωταγωνιστές του φεστιβάλ της Βενετίας.

Και η ζωή συνεχίζεται, παρά την Natalie Portman, την ανείπωτη ευτυχία, και τις αστικές γιαγιάδες.

* αυτό επίσης εξηγεί και το γεγονός ότι όλο και περισσότερο οι άντρες μου φαίνονται πολύ βλαμμένα. Χωρίς κανένα προσανατολισμό, οι γυναίκες τους σέρνουν στα καινούρια “In” εστιατόρια, κρεπατζίδικα, κομμωτήρια και αυτοί ακολουθούν μαγεμένοι (;) . Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν το κάνουμε σαν την μάνα τους ή σαν αφέντρα / dominatrix. Μυστήρια πράγματα.

**οι φωτογραφίες από τις καταπληκτικές αστικές γιαγιάδες εδώ

Advertisements

§ 4 Responses to Γιαγιά και άλλα

  • Ο/Η michelan λέει:

    ***Να σε βοηθήσω (???) στην πρώτη (*) απορία σου:
    [μικρό τμήμα από την διατριβή που έχει το http://www.slang.gr
    και που επειδή είσαι μικρούλα δεν βάζω το link…]

    1. το νινί σέρνει καράβι

    ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΦΡΑΣΗ
    Στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε ο Ισθμός της Κορίνθου.
    Η Πελοπόννησος ήταν ενωμένη με την στερεά Ελλάδα και όποιος ήθελε να πάει Πειραιά Πάτρα δια θαλάσσης, έπρεπε να κάνει το γύρο της Πελοποννήσου.
    Είχαν εφεύρει όμως μία –κουραστική- εναλλακτική λύση.
    Έσερναν τα καράβια πάνω σε κορμούς δένδρων και τα περνούσαν απέναντι δια ξηράς.
    Επίπονη η εναλλακτική αλλά στη διαδρομή –που κρατούσε μέρες– υπήρχαν κάτι μπουρδελάκια με κοπέλες όμορφες, πρόθυμες και περιποιητικές.
    Οι ναυτικοί, για ευνόητους λόγους, προτιμούσαν τον δια ξηράς δύσκολο δρόμο και οι στεριανοί έλεγαν –και είχαν δίκιο– πως «το νινί σέρνει καράβι».

    ΥΓ. την οπτικοακουστική πανδαισία ευχαρίστως να την μεταφέρουμε !!!

  • Ο/Η Katerina λέει:

    στο Λονδίνο να δεις τι σούπερ γιαγιά κυκλοφορεί και όχι μουγκή, λαλίστατη να μπορεί να πει ίσα με τρία αστικά παραμύθια σε δεκάλεπτη αναμονή του λεοφωρείου, αααα I miss English Grannies……

  • Ο/Η michelan λέει:

    Βρε κατερίνα,
    αυτό το English Grannies μια χαρά σεμνό είναι…

    Googλαρα όμως και το Grannies
    και είδα το μέλλον ανάποδα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Γιαγιά και άλλα at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: