YSL – Ligne Trapéze (1958)

Ιουνίου 27, 2008 § 4 Σχόλια

Είναι κακό πράγμα η τεμπελιά. Έτσι όπως το βλέπω γραμμένο θα μπορούσε να γίνει και κεντημένο σεμεδάκι παύλα κάδρο δίπλα στο «καλημέρα».
Διαβάζω καμιά φορά το blog του κ.Δαβαράκη ( Μαρία να κάνεις κλικ και εκεί http://www.prosopa.com) που λέει και αυτός ο χριστιανός για την τεμπελιά του, λέω και εγώ ααα κοίτα τα μεγάλα μυαλά συναντιούνται ε αφού είναι και ο Δαβαράκης μπορώ να είμαι και εγώ λίγο και άλλα τέτοια ηλίθια
Τελοσπάντων τα λέω όλα αυτά γιατί έχουμε και ένα σκοπό, τον Νοέμβριο γίνομαι 30 και έχω και κάποια θέματα να λύσω ως προς τη νέα δεκαετία. Τελοσπάντων ξανά.

Ενώ λοιπόν σκεφτόμουν όλο αυτό τον καιρό τι και πως θα γράψω για τον Υves Saint Laurent ( o καθείς με τα προβλήματά του σε αυτή τη ζωή ) , είχα αποφασίσει πως οπωσδήποτε θα μπει αυτή η φωτογραφία

Μου αρέσει πολύ γιατί έχει και ένα μεταφυσικό χαρακτήρα, δηλαδή δείχνει τις ζωές μας και πως διασταυρώνονται με άλλες ζωές και πως μετά ( οι ζωές) δεν συναντιούνται ποτέ ξανά ή ίσως ξανασυναντηθούν και τι συμπαντικό μπουμ γίνεται σε αυτές ( τις ζωές).
Αν δεν καταλάβατε ακόμα, στην φωτογραφία βλέπουμε δυο νεαρότατους Yves Saint Laurent και Karl Lagerfeld , στην απονομή του βραβείου του Sécrétariat International de la Laine (σημαντικότατη βράβευση της εποχής) που το πήρε ο πρώτος , και ο δεύτερος έμεινε αν μη τι άλλο δεύτερος .
( όχι δεν είναι κακία για τον Γερμανό μαιτρ με την έκδηλη του προτίμηση προς τις ξανθιές , αν μη τι άλλο παραμένει ένας από τους πιο παραγωγικούς και δημιουργούς με βλέμμα και άποψη που ξεπερνά εμάς και την εποχή μας)
Είναι λίγα ελάχιστα χρόνια πριν φύγει ο Christian Dior από την ζωή και πριν αρχίσει η πρώτη μεγάλη επαγγελματική πρόκληση για τον Yves.
Έρχεται να αναλάβει τον οίκο Dior σε μια εποχή που η γυναίκα αρχίζει σιγά σιγά να αντιλαμβάνεται την πολυτέλεια με άλλον τρόπο, και εγκαταλείποντας σιγά σιγά τις μεγαλειώδεις φούστες της κλασσικής γραμμής Dior. Από την άλλη ο Γάλλος επιχειρηματίας που στήριξε τον Dior στα πρώτα του βήματα και χρηματοδοτεί τον οίκο, πιέζει . Για παραγωγή, για κατανάλωση.
Η τραπεζοειδής φόρμα ( Ligne Trapéze) που λάνσαρε ο μαιτρ στην πρώτη του κολεξιόν Dior , είχε να πει πολλά και άνοιξε διάπλατα ακόμα περισσότερα μάτια . Η μέση έφυγε από τη μέση, αφού η καινούρια γραμμή «άλφα» (δηλαδή τραπέζιο) δεν τόνιζε ή έσφιγγε κανένα σημείο του κορμιού, δίνοντας έτσι έξτρα πόντους άνεσης και μινιμαλιστικής κομψότητας. Το φόρεμα αυτό ήταν άνετο, εύκολο, έδινε φρεσκάδα και μπορούσε έξυπνα να διακοσμηθεί ή συνδυαστεί .Η γραμμή αυτή, είναι ο προπομπός των «επαναστατικών» νιάτων της δεκαετίας του ’60 που το μίνι πια φόρεμα σε γραμμή Α θα μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες της μόδας, ανάλαφρο με παιδική χροιά σε πολλά ( μα πάρα πολλά ) χρώματα.

Ξαναγυρνώντας τώρα στα συμπαντικά μπουμ και στην πρώτη φωτογραφία, δείτε τι βρήκα τις τελευταίες μέρες, που με έκανε να χαμογελάσω αν μη τι άλλο , με στυλ.

* και για να πούμε του στραβού το δίκιο, το κέρδισε και ο Kaizer το βραβειάκι του το 1954. Για το καλύτερο παλτό. Να τα λέμε όλα δηλαδή.

Advertisements

§ 4 Responses to YSL – Ligne Trapéze (1958)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading YSL – Ligne Trapéze (1958) at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: