ταινίες (και ένα βιβλίο)

Μαρτίου 26, 2007 § 11 Σχόλια

Υπήρχε μια εποχή που είχα μια μαγική καρτούλα και μου επιτρεπόταν να δώ όσες ταινίες θέλω.
Δεν υπήρχε κανένας ενδοιασμός, καμία άλλη απασχόληση, πέρα από τα βράδια (ή κάποια μεσημέρια) που δούλευα γκαρσόνα.
Μπορούσα να δω όσες ταινίες ήθέλα.
Η καρτούλα ήταν ένα μικρό pass με τα στοιχεία μου σε λατινικά γράμματα, που με οδηγούσε σε ένα σκοτεινό μακρύ διάδρομο με ράφια γεμάτο με vhs κασέτες. Διάλεγες τι ήθελες να δεις και μετά έμπαινες σε άλλα σκοτεινά δωματιάκια, που είχαν τηλεοράσεις, βίντεο και ακουστικά, και έβλεπες τις ταινίες σου.
Ήταν κάτι σαν προσκύνημα, γιατί ο μόνος λόγος που καθόσουν στην άβολη καρέκλα με τα ακουστικά στα αυτιά ήταν η πείνα σου για εικόνα.
Πήγαινα λοιπόν και εγώ κάθε ημέρα, διάλεγα και 2 ταινιούλες, διάλεγα και αίθουσα που να είχε και κανα χαριτωμένο αγοράκι, έβαζα τα γυαλιά μου, έβαζα και τα ακουστικά μου και έβλεπα.
Αυτό κράτησε, με αυτή τη συχνότητα, περίπου 6 μήνες
Οπότε 2 ταινίες την ημέρα επί 180 μας κάνουν 1080 ταινίες, πάνω- κάτω.
Ορκίζομαι ότι ήταν η πιο παραγωγική, η πιο οργιαστική, η πιο γόνιμη περίοδος της ζωής μου.
Δεν είχα στον ήλιο μοίρα, το γκαρσονιλίκι μου εξασφάλιζε τα απαραίτητα, τα μισά τα έδινα στα βιβλία και τα άλλα μισά σε καλλυντικά και σε χρώματα και υφάσματα.
Δεν είχα γκόμενο, δεν με ένοιαζε καθόλου να βρω, οι ξεπέτες δεν μου άρεσαν, δεν είχα οικογένεια, τίποτα.
Μόνο κανά βράδυ έβγαινα με την chiara ή με την tine και έλεγα «απόψε θέλω να φιλήσω κάποιον».
Και μου φτάνε αυτό.
Το απόγευμα αφού έσκαγα από την εικόνα, από τους ήρωες και την πλοκή, τέλειωνα και τα μαθήματα κατέβαινα με τα πόδια σπίτι, σταματούσα στο βιβλιοπωλείο ,έβλεπα άλλες εικόνες ή το λεξικό με τις ταινίες και μετά, στο σπίτι, άνοιγα το παραθυράκι μου ,έβλεπα τον δρόμο κάτω, τους περαστικούς και σκεφτόμουν ότι υπάρχουν και άλλες ζωές, πολλές, που δεν προλάβαινα να ζήσω.
Και το πρωί σηκωνόμουν και ξανάκανα τα ίδια ,για να προλάβω (ή να κρυφτώ δεν ξέρω ακόμα) από τις ζωές που έτρεχαν γύρω μου.
Από την περίοδο της φιλμοφαγίας μου, μπορώ να διακρίνω 4 αστέρια
The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989)
( είχα αφήσει τόση ώρα ανοιχτό το στόμα που ξεράθηκε, και ακουγόταν ένα διακριτικό ροχαλητό)
Hedwig and the Angry Inch (2001)
( έκλαιγα τόσο, και μετά με έπιασε η αγωνία για το πότε θα αγαπήσω τόσο βαθιά και εγώ, χωρίς δισταγμό και με παράδοση.
Γαμάτο soundtrack)
Pink Flamingos (1972)
(και μετά άρχισαν όλα ξανά. Βρήκα κάποιους άλλους, που σαν και εμένα, αγαπούν την ασχήμια με το ίδιο πάθος αξιοπρέπεια και χιούμορ – την ανάγουν κάπου αλλού εκεί που κανένας άλλος κανόνας αισθητικής μπορεί να φτάσει)
8 ½ (1963)
(και μετά με έπιασε αυτό το πράγμα πάλι ,που ήθελα να αγκαλιάσω όλο τον κόσμο)

1 βιβλίο θυμάμαι μόνο εκείνη την εποχή – το «στο δρόμο» του κέρουακ

thanx neofite και αλεπού για την πρόσκληση

Advertisements

§ 11 Responses to ταινίες (και ένα βιβλίο)

  • Ο/Η Georgia λέει:

    Ωραίες εποχές μου μοιάζουν εμένα εκείνες που περιγράφεις.
    Είναι εκεί που είσαι μόνη σου, έχοντας ελευθερία κάθε είδους, και θες να κατασπαράξεις τον κόσμο.
    Μετά έρχεται η δουλειά η συγκατοίκηση, το τι θα μαγειρέψεις αύριο και το «ακόμα να σιδερώσεις το άσπρο πουκάμισο?! βιάζομαι!» 😛

    Δεν έχω δει καμία από τις παραπάνω ταινίες (…) αλλά έχω διαβάσει το βιβλίο.

    Ήταν μια εποχή (ακριβώς πριν ένα χρόνο για την ακρίβεια) που όποτε ερχόμουν Χανιά, ένιωθα φυλακισμένη.Δεν ήθελα να βγαίνω έξω, δεν ήθελα να βλέπω κανέναν.

    Μια μέρα πριν πάω Χανιά για τις διακοπές του Πάσχα, μου έρχεται ένα δέμα, με ένα γράμμα και το βιβλίο του Κέρουακ.

    Η τελευταία ατάκα του γράμματος ήταν «Για να ταξιδέψεις…»
    Και ταξίδεψα. Πολύ. Και ήταν οι πιο ωραίες διακοπές μου στα Χανιά. Το διάβασα δυο φορές συνεχόμενα.

    Μετά το τέλος της δεύτερης ανάγνωσης ήρθε στα Χανιά ο αποστολέας του βιβλίου, και έγιναν τα μάτια μου..

    Φανταστικό βιβλίο.

  • Ο/Η Misirlou Oubliez λέει:

    1080 ταινιες! Δηλαδη σα να λεμε, το πιθανοτερο ειναι εσυ να εχεις δει ολα τα καρατε κιντ ετσι; Ποπο αθλος…

  • Ο/Η michelan λέει:

    …επειδή δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, ήταν μια προσπάθεια να καταλάβω τί έγινε με τα ματάκια της Georgia :)))

  • Εεε ρε φίλη τι μου θύμησες και γέλασα πολύ! Εκείνη την ¨μαγική¨ μαγνητική καρτούλα που είχες δωσει σ’ εμένα και την Fiore και γίναμε μπάχαλο… ακόμα θα γελάνε στο dvd κλαμμ! Γράψε καμιά φορά γι’ αυτό που τα λες κι ωραία!

    Σμαααακ!

    ΥΓ αντε 3-2-1 φτου ξελευθερία!

  • Ο/Η Jangel λέει:

    Wxou sunexeia mprosta mou se briskw!Sunexeia prwth postareis!

  • Ο/Η allmylife λέει:

    (για να προλάβεις.)
    ξέρω εγώ.

    δεν χρειάζεται να θυμάσαι άλλο βιβλίο από εκείνη την εποχή.

  • Ο/Η thelastrealanwnymous λέει:

    με το δρόμο και τον κερουακ είχα πάντα την απορία:
    πως ένα φρικιό σαν αυτόν ζούσε με τη θεία , ή με τη γιαγιά ; σαν «γεροντοκόρος»;
    επισης νομίζω πως ο δρόμος είναι καλό μάθημα για να εξοικειωθείς με τη μπύρα
    🙂

  • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

    georgia
    o καθένας φιλάει (και φυλάει) τα δικά του κομμάτια απο τα βιβλία.Όμορφο
    αλεπού
    ναι αλλά όχι άλλη αλυσίδα!πλιηζ (αν και νομίζω ότι έγινε πλεον πασέ)
    Michelan
    πάντα επίκαιρος, πάντα στη μόδα ;PPP
    σπερματοζωάριο
    δίνω την γούνα μου για το βίντεο όπου η fiore γυρνάει σαν τρελή την κάρτα στην οθόνη
    μουαχαχαχ
    jangel
    τώρα σε έχασα λίγο (δηλαδή δεν κατάλαβα) ;(
    allmylife
    ε ναι τι άλλα βιβλία τώρα, διαβάζω και ένα μάτσο περιοδικά και μικυμάου
    ;PPP
    thelastrealanwnymoys
    εμένα δεν μου κάνει καμία εντύπωση.δες την ελληνική πραγματικότητα και πόσοι τριαντάρηδες μένουν ακόμα με τη μαμά τους.
    όσο για την μπύρα έχεις δίκιο.
    αλλά δεν εξοικειώθηκα ποτέ

  • Ο/Η μαργαρίτα λέει:

    μισιρλού
    εχω δει τις διπλάσιες φορές από αυτό που μπορείς να φανταστείς το «american gigolo»
    οχι παίζουμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading ταινίες (και ένα βιβλίο) at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: