γιαπωνία

Φεβρουαρίου 16, 2007 § 2 Σχόλια

Oταν ήμουν στη σχολή είχα μια συμφοιτήτρια πολύ αγαπημένη. Δηλαδή όλο το τμήμα ήταν πολύ δεμένο , 12 κορίτσια που η μία φρόντιζε την άλλη.
Η Κazumi ήταν από την Ιαπωνία και έμενε στην Ιταλία 5 χρόνια .Μιλούσε χειρότερα ιταλικά από εμένα ,που δεν βελτιωνόντουσαν με τίποτα , και ήταν 36 χρόνων. Είχε παρατήσει το χωριό της κοντά στο Κιότο , και τους γονείς της που είχαν ένα μανάβικο και είχε έρθει στην χώρα που πάντα ονειρευόταν για να σπουδάσει αυτό που ήθελε.
Ένα περίεργο πράγμα που έχουν οι κάτοικοι της Άπω Ανατολής είναι πως δεν γερνάνε. Δεν ξέρω αν φταίνε τα αντιοξειδωτικά του πράσινου τσαγιού ή οτιδήποτε άλλο , το θέμα ήταν πως η Kazumi φαινόταν 25, και με περισσή κοκεταρία έκρυβε την πραγματική της ηλικία.
Έπιανε σκατό αυτή η κοπέλα , χρυσάφι γινόταν. Της έλεγες kazumi πάρε αυτό το κομμάτι από απαίσια τσόχα να το πετάξεις, αυτή το έπαιρνε και έκανε ένα υπέροχο μπερέ δεκαετίας ’20.
Σχεδιάζαμε όλες μαζί σε ένα τεράστιο τραπέζι , πετάγαμε όλες τα ξυστρίδια από εδώ και από εκεί , η Kazumi είχε φτιάξει ένα κομψό origami από χαρτί σημειωματάριου για να τα πετάει εκεί μέσα.
Τρώγαμε εμείς τις σαντουιτσάρες με το prosciutto από τον Luigi , η Κazumi είχε φέρει από το σπίτι της roll σε μέγεθος παντόφλας με ρύζι και φύκια .Και σε ένα κομψό ξύλινο κουτάκι φύλαγε τη σόγια.
Ένα χειμώνα που όλα τα κορίτσια μου έκαναν πάρτι- έκπληξη για τα γενέθλιά μου , η Kazumi εμφανίστηκε μέσα στα σκοτάδια με την τούρτα γενεθλίων μου να μου τραγουδάει το χρόνια πολλά στα ελληνικά.
Εγώ δάκρυσα.
Την προσέχαμε όμως όλες πολύ την Kazumi .Σε όλα τα θεωρητικά είχε τις σημειώσεις μας , περνάγαμε από το σπίτι της για να της εξηγήσουμε αυτά που δεν είχε πιάσει ,αυτά που δεν καταλαβαίνε. Σε όλες τις βόλτες ήταν μαζί μας ,ακόμα και αν δεν μιλούσε πολύ , ακόμα και αν δεν τα καταλάβαινε όλα. Εκτιμούσαμε και θαυμάζαμε το ταλέντο της που την προστατεύαμε απ’όλα για να το διατηρήσει και να το κάνει να ανθίσει ακόμα περισσότερο.
Και τελικά αυτό είναι ίσως το καλύτερο διαβατήριο μας – το ταλέντο μας , ακόμα και αν νομίζουμε πως περιορίζεται στην παρασκευή μιας άρτιας σπανακόπιτας ή στο να καταφέρνεις να κάνεις δυο οδοντογλυφίδες να στέκονται σαν πυραμίδα.
Αναφέρομαι στις οδοντογλυφίδες γιατί ένα από τα δωράκια που μου έκανε η Kazumi πριν φύγω ήταν ένα γιαπωνέζικο πουγκί με ειδικές θέσεις για οδοντογλυφίδες .
Όσο αφορά το διαβατήριο και την παραπάνω ιστορία και το ταλέντο , τα έγραψα γιατί σκέφτηκα την φίλη μου την γιαπωνέζα χαζεύοντας τις δραματοποιημένες ιστορίες από blogs του www.cpil.info.Tόσο ταλέντο που πρέπει να το προσέχουμε σαν τα μάτια μας .

Advertisements

§ 2 Responses to γιαπωνία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading γιαπωνία at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: