Ο Δίας στον Τοξότη

Δεκέμβριος 4, 2006 § Σχολιάστε

Έλεγα και εγώ δεν είναι δυνατόν .
Ο Δίας έχει μπει στον Τοξότη από τις 24 , μιλάω με φιλους και τους συμβαίνουν συγκλονιστικά πράγματα , κάνουν μετακομίσεις ,παιρνουν προαγωγές ,τους έρχονται λεφτά ,τρελές και δύσκολες δουλειές, ωραία χαίρομαι πολύ ,αλλά συγνώμη εγώ γιατί ακόμα την μούντζα?

Σκέφτομαι – Δωσ’του άλλη μια ευκαιρία. Και περιμένω.
Και έρχεται το Σάββατο και ανοίγω τα μάτια μου και η ζωή μου φαίνεται καταπληκτική .
Από μόνη της ,δεν θέλει καμία βοήθεια.
Ντύνομαι ,με κοιτάζει «είσαι σαν κουλουράκι» , μου λέει .
10 ΕΚΑΤΟΣΤΑ ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ και περπατώ με σοβαρότητα προς την έξοδο.

Ραντεβού στο Κολωνάκι με την Πόλυ για να πάμε στην γκαλερί Ζουμπουλάκη, έχει τα καινούρια έργα του Μόραλη. Μπαίνουμε στη γκαλερί ,χαζεύουμε , ένας πολύ μεγάλος άνθρωπος (ΚΑΙ σε ηλικία ) συνεχίζει να ζωγραφίζει με την ίδια στιβαρότητα και όραμα. Απλά συγκινητικό.
Ξεχωρίζουμε 3 που μας αρέσουν πιο πολύ . Η γκαλερί έχει ασυνήθιστα πολύ κόσμο για Σάββατο πρωί .
Και καταλαβαίνουμε το γιατί .
Ο Μόραλης είναι εκεί ,στο γραφείο στη γωνία δίπλα στο παράθυρο και υπογράφει τους καταλόγους .Με μάτια manga πλησιάζουμε με την Πόλυ. Δίπλα στο γραφείο , γεμάτο από φωτογραφίες του ζωγράφου , του Τσαρούχη , μια υπέροχη του Γκίκα ,η Μελίνα .Δεν χορταίνω να τις βλέπω .
Και απέναντί μου ,ο ζωγράφος , με μάτια που λάμπουν , χρυσό δακτυλίδι στα δάκτυλα ,γραβάτα ,αφηγείται ,ακούει ,χαμογελά. Ένα θαύμα της ανθρώπινης φύσης ,στα 90 του ,με χιούμορ διηγείται τότε ,το 1935 ,πριν τον πόλεμο ,όταν ήταν στην Ιταλία.
ΤΟ 1935. Μάλιστα .
Και η Πόλυ κάνει μάθημα σε παιδάκια που έχουν γεννηθεί το 2000.
Η απίστευτη χωρο-κλανιά της ζωής που λέγαμε.
Φτάνω μπροστά του για να υπογράψει . « για τη Μαργαρίτα» ,λέω.
Σηκώνει το βλέμμα και με κοιτάζει. Δίπλα του 2 καθηγητές της καλών τεχνών . « μα κοιτάξτε αυτό το πρόσωπο» λέει «τι όμορφο» ΝΑΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ «δεν ζωγραφίζεται πολύ ωραία? Κατάλευκο δέρμα ,αυτά τα τεράστια μάτια» Όλοι συμφωνούν και με κοιτάζουν . Εγώ έχω μείνει κάγκελο και χαμογελώ.
40 ΕΚΑΤΟΣΤΑ ΕΧΩ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ και παίρνω την αφισούλα μου και βγαίνω σοβαρή από τη γκαλερί .
Στο σκουφάκι έχουμε πάρει ξένα περιοδικά με την Πόλυ ,χαζεύουμε και γελάμε . Γύρω μου περνάνε ντεκαβλε κοπέλες με νεκρά μάτια και μετροσέκσουαλ αγόρια.

Δεν με νοιάζει όμως τίποτα γιατί με λένε Μαργαρίτα και ο Μόραλης μου είπε πως ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΜΑΙ εύκολα.

Το βράδυ στο σπίτι του Μάνου , διηγούμαι την ιστορία καμαρωτή.
Ο Μάνος μου απαντά
«είσαι ηλίθια .γιατί παιδάκι μου δεν του είπες να σε ζωγραφίσει αμέσως ?»
Γαμώτο. Έχει δίκιο.
Και το είπε ο βρομιάρης ο Δίας . « θα σου δώσω απίστευτες ευκαιρίες ,αλλά και εσύ πρέπει να τις αρπάξεις»
Φτου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Ο Δίας στον Τοξότη at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: