Τα ρούχα του βασιλιά

Οκτώβριος 1, 2006 § Σχολιάστε

o dior σκφτεται τι να κάνει τόσα μτρα φούστα

Διακινδυνεύοντας αυτή τη στιγμή που γράφω να φάω γιαούρτια, θα το πω γιατί αν δεν το πω θα γίνει ακόμα χειρότερα.

Από τότε που γεννήθηκα το στυλ βρίσκεται από πίσω μου (και από μπροστά ,και από δίπλα και από και από κάτω)

Από 4 ετών απαιτούσα να βγαίνω βόλτες με γυαλιά ηλίου και να φοράω άρωμα. Αν τα καλτσάκια μου δεν ήταν ασορτί με το ρούχο δεν πήγαινα σχολείο. ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ καινούριο χτένισμα κάθε πρωί από τη μαμά μου.

Και υπάρχουν και χειρότερα.

Κάθε φορά που μου αγόραζαν καινούρια παπούτσια δεν τα φόραγα την πρώτη μέρα. Τα είχα στο δωμάτιο μου και τα καμάρωνα, και το βράδυ κοιμόμουν μαζί τους.(έτσι ακριβώς)

Το πρώτο βιβλίο που άνοιξα ποτέ δεν ήταν παραμύθι αλλά το «πάνθεον», και μετά τη «γυναίκα». Τα διάβαζα ακόμα και όταν δεν ήξερα να διαβάζω με φωναχτή φωνή και από μέσα μου.

O YSL σκφτεται το κατάλληλο timing για το σαφαρι look

Προσοχή. Δεν προέρχομαι από οικογενειακό περιβάλλον που με υψηλό οικονομικό ή κοινωνικό κύρος στήριζε ή καλλιεργούσε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Το αντίθετο. Τα έξοδα της γέννας μου τα κάλυψε ένας πρωτότυπος έρανος που οργάνωσε ο πατέρας μου ,ανάμεσα στους πελάτες του ,όταν έκανε τον καφετζή , και υπήρξαν Χριστούγεννα που με δυσκολία καλύπταμε το φαγητό μας. Το μόνο προσόν που διέθεταν οι γονείς μου ήταν μια ιδιάζουσα εκκεντρικότητα που με άφηνε να μεγαλώσω σύμφωνα με τις επιλογές μου. Βέβαια ποτέ δεν είδαν με εντελώς καλό μάτι όλη αυτή την ιστορία ,αλλά τουλάχιστον είχαν χιούμορ.

Για μένα ήταν τελείως φυσικό και καθημερινό οι συμπολίτες μου να διαβάζουν περιοδικά μόδας και να γνωρίζουν ΟΛΟΥΣ τους σχεδιαστές. Μπορείτε να φανταστείτε πόσο σουρεάλ μπορεί να είναι αυτό μεγαλώνοντας στην ελληνική επαρχία .

Το κωμικότερο είναι ότι ΠΟΤΕ δεν είχα σκεφτεί μια επαγγελματική καριέρα του είδους. Οντας πολύ διαβαστερό παιδί και καλή μαθήτρια, ακολουθούσα σταθερά την τρίτη δέσμη και με στόχο την ψυχολογία ή την θεατρολογία.

Η μόδα είναι ένα μανιφέστο, ένας τρόπος ζωής .Τα πάντα καίγονται την αμέσως επόμενη στιγμή της ιδέας του τι θα φορέσω. Είναι ήδη ξεπερασμένο. Από την στιγμή που φοράς την κονκάρδα της, μπαίνει ένα καινούριο σωληνάκι στο στομάχι σου που διατηρεί μια ασίγαστη φλόγα ,ένα διαρκές πάθος , γίνεσαι αχόρταγος, ένα ερώτημα γυρνάει συνεχώς γύρω από την ύπαρξή σου

Το επόμενο πιο μοδάτο πράγμα που θα φορέσεις. Τίποτα δεν είναι αρκετό γιατί με το που θα το εφαρμόσεις υπάρχει κάποιος που θα έχει κάνει κάτι ακόμα καλύτερο, ακόμα πιο cool. Και εσύ συνεχίζεις το ίδιο ταξίδι του Προμηθέα, αφού έχεις και σοβαρά προβλήματα μνήμης και ξεχνάς ότι σου έφαγαν το συκώτι χθες βράδυ. Και συνεχίζεις. Συνεχίζεις.

Υπάρχει ένα μυστικό όμως. Στη μόδα ,όπως σε όλα τα πράγματα που τα παίρνουμε στα σοβαρά υπάρχει ταξικό θεμα. Δεν είμαστε όλοι ίσα και όμοια.

Υπάρχουν οι ελιτιστές ,ο αφρός ,οι μούσες και οι δάνδηδες που διαχωρίζονται σε 2 παρατάξεις. Σε αυτούς που δεν το έχουν πάρει χαμπάρι και σε αυτούς που το υπηρετούν μυστικά και αφοσιωμένα για μια ολόκληρη ζωή.

Υπάρχουν οι νεόπλουτοι που θα αγοράσουν οτιδήποτε που θα τους δώσει μια ,οποιαδήποτε ταυτότητα, εκτός από τη δικιά τους. Συνήθως αγοράζουν τα ρούχα που νομίζουν ή τους έχουν πει ότι φοράει η παραπάνω τάξη.

Υπάρχουν οι βαθύπλουτοι ,που τα δεκάδες χρόνια καλοζωίας τους έχει μεταλλάξει σε μια ειδική ράτσα που διαλέγουν την ίδια απαράλλαχτη στολή από πανάκριβα υλικά. Έχουν εξειδικευμένους τεχνίτες που δουλεύουν μόνο για αυτούς αφού κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να τους πληρώσει.

Υπάρχουν οι καλλιτέχνες ,που συνήθως λειτουργούν ως αξιοθέατο. Όλοι τους χαζεύουν με ενδιαφέρον , κανένας δεν θέλει να τους μιμηθεί.

Υπάρχουν τα στελέχη της καπιταλιστικής κοινωνίας που ζούμε, που χρησιμοποιούν τα ρούχα σαν σφραγίδα γνησιότητας της οικονομικής τους επιφάνειας.

Και μετά είμαστε εμείς . ΌΛΟΙ εμείς που υπηρετούμε σε διαφορετικές βαθμίδες την εικόνα της ταυτότητας που έχουμε φτιάξει για τον εαυτό μας. Αγοράζοντας ρούχα. Αλλά κι’ εμείς δεν είμαστε και πολύ καλύτεροι. Γιατί είμαστε οι κοπέλες που φοράνε την πράσινη αηδία φόρεμα χρυσοπληρωμένη επειδή η πωλήτρια ή η συντάκτρια μόδας αποφάνθηκε ότι είναι της μόδας. Ο πιτσιρικάς που χρυσοπληρώνει τα επώνυμα αθλητικά φτιαγμένα στην Ινδία. Οι δεσποινίδες που ντύνονται ρετρό γιατί αρνούνται να δουν τη ζωή έτσι όπως είναι τώρα. Οι νεαρές που κουβαλάνε ταγάρια και λαχούρια, επειδή μπερδεύουν το MP3 player τους με τη ντουλάπα τους.

Εντάξει θα σταματήσω να είμαι κακιασμένο. Πάω να ντυθώ για να βγώ έξω.

(υπόσχομαι ,υπόσχομαι να γράψω και κάτι αγγελικό και μελιστάλαχτο για τα ρούχα και το καλό γούστο. Για όσους δεν έχουν πεθάνει από ανία ως τώρα δηλαδή)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading Τα ρούχα του βασιλιά at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: