back to my roots / souvenirs (part 2)

Σεπτεμβρίου 7, 2006 § Σχολιάστε

Σουβενίρ φρομ Κρητη νο 2

Το σπίτι μου.

Θελω να εξηγήσω κάτι τώρα.

Με τους γονείς μου έχω μια σχέση πολύ περιεργη.Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες καλοκαιριάτικα , ειναι και οι δυο πολύ εκκεντρικοί ανθρώποι , αν και τους θυμάμαι στα παιδικά μου χρόνια πολύ ερωτευμένους ,δεν εχω ποτέ καταλάβει πως ερωτευτηκαν και πως παντρευτηκαν.Μυστηριο.

Μεγιστος χρονος ομαλής συμβιωσής μου μαζι τους – 3 ημέρες.

Μεγιστος χρόνος ομαλής επικοινωνίας μεταξύ τους – 15 λεπτά.

Αν και έχουν χωρισει 10 χρόνια τώρα , αδυνατουν να ολοκληρώσουν έστω και μια συμβατική συζήτηση μεταξύ τους.

Δεν είχαμε ομαλή οικογενειακή ζωη για πολλά χρόνια τώρα.Δεν θυμάμαι πια πως είναι οι οικογενειακές γιορτές και happenings.

Φάγαμε τις σάρκες μας δηλαδή .Αλληλομουτζωθηκαμε.Σπάσαμε πόρτες.Φωνάξαμε στους δρόμους.Ματωσαμε τα γονατά μας και οχι μόνο.Οτιδήποτε μπορει να θεωρηθει επιτομη του στυλ και της διακριτικότητας ,ξεχαστε το για μας.Ειμαστε νούμερα.

Ετσι αποφασισα πως η πιο σοφή κινηση για αυτό το καλοκαίρι ,θα ηταν η ενοικιαση δωματίου στα Χανια για μένα και την αγάπη μου.

Σωτήρια απόφαση.

Εσωσα και μια αθώα ψυχή που κοιμαται μαζί μου.Οχι πολύ βέβαια ,δεν την γλυτωσε ακριβώς , ασε που έχω την εντύπωση πως οι γονείς μου αποτέλεσαν μια κάποια εμπνευση για αυτόν.

Τελοσπάντων ο πατερας μου ήδη ετοιμαζόταν να παει διακοπές με το συγκλονιστικο του πτυσσόμενο –κουτι μπαίνει πάνω σε καροτσα και επειτα ανοιγει για να γίνει τροχοσπιτο.

Ολο αυτό το έχει φτιαξει μόνος του και σας λέω αλήθεια.

Εχω τον πιο πατεντιάρη μπαμπά του κόσμου.

Φτάνει λοιπόν μια στιγμή απόλυτης ευφορίας , οπου εγω προτεινω να κατσουμε άλλο ένα βράδυ στα Χανιά και να κοιμηθούμε στο σπίτι της μητέρας μου.

Ιαχές ,γιουχου και χαρούλες απο όλες τις πλευρές .

Η μαμά μου αποφάσισε πως δεν τρώμε ΤΙΠΟΤΑ ( δηλαδή δεν τρώμε σαν βόδια όπως ο αδελφός μου που έχει εξαφανίσει ένα ταψί σπανακόπιτα μέσα σε 24ωρο ) οπότε εξαφανίστηκε απο το σπίτι για τις απαραίτητες κρητικές προμήθειες.

Εμεις μπηκαμε σιωπηλά με τα κλειδιά που είχε αφήσει η μαμά κατω απο τη γλάστρα με τον μαραμένο βασιλικό (εεε που αλλου ??εεε??)

Και τότε άρχισε η επόμενη κομβική στιγμή

Καρμινα Μπουράνα ξανά παρακαλώ.

Εγινα 16 χρονών κοριτσάκι.Η Μαργαριτουλα λίγο πριν φυγει απο το σπιτι της αρκετά χρόνια πριν.

Ανέβηκα στην κουκέτα και έκλεισα τα ματια ,αποκοιμήθηκα μέσα σε 5 λεπτά.

Κοιμήθηκα τόσο βαριά που γέμισα το μαξιλάρι σάλια ,που δεν θυμάμαι όνειρα , που έκανα σημάδια απο τα σεντονια στο πρόσωπο.

Ξύπνησα μετα απο 2 ώρες και ήθελα μονάχα να αναπνέω .

Μέχρι να φύγουμε ,δεν με ένοιαζε τίποτα .

Δεν με εκνευρισε τιποτα.

Ακόμα και όταν η μανα μου μας έδωσε ενα σακ βουαγιαζ γεμάτο κρέατα, μυζήθρα ,καλιτσούνια ,ελιές και ντομάτες.

Ειμαι σίγουρη πως αν μπορούσε να βάλει ροδάκια στο ψυγείο θα μας στο έδινε και αυτό.

Απλώς όταν ήμασταν ξημερώματα πια στην Αθήνα μέσα στο ταξί έβαλα λίγο τα κλάμματα γιατι κατάλαβα πως άφησα πάλι τη μανουλα μου και ξανάγινα εγώ η ενήλικη και αυτή η μικρουλα (έτσι είναι με τη μαμά μου ,είναι μια αιώνια πιτσιρίκα)

Και μετα όταν μπήκαμε στο σπίτι ξαναέβαλα τα κλάμματα γιατί τα λουλούδια μου στις ζαρντινιέρες είχαν ξεραθεί.

Αλλά η γαρδένια μου ευτυχώς είχε σωθεί .Και η τριανταφυλλιά .

Πάντα υπάρχει ελπίδα δηλαδή.Δεν χαλάνε όλα.Μονο εκείνα που τα βλέπει πολύ ο ήλιος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading back to my roots / souvenirs (part 2) at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: