givenchy VS glamrock

Μαΐου 5, 2006 § Σχολιάστε

Image Image Πρέπει να έχω κρύωσει πάλι λιγο.Christian Dior!! To ανοσοποιητικό μου σύστημα θέλει επειγόντως service….αλλα τα ήθελε και μένα ο κωλαρακος μου! Βεβαια τι τα ήθελε είναι δυνατόν 5 Μαίου και να παίζουν τετοιες θερμοκράσιές ?? Το σπίτι μου είναι γεμάτο τσάντες γιατί εχω βγάλει τα καλοκαιρίνα αλλα εχω κρατήσει και τα χειμερινά αλλά αρνούμαι να βάλω να τα χειμερινά και κάθε πρωι πρέπει να γίνει συνδιάσκεψη του 0.Η.Ε για να αποφασίσω τι να φορέσω και βέβαια η καταληξη είναι οδυνηρη γιατί κάθε μέρα κρυ- ω-ν-ωωω!!
Αλλα αλλου ήθελα να το πάω .Χθες το βράδυ πηγα και είδα με την Πόλυ το «1984» σε σκηνόθεσία του Τιμ Ρόμπινς στα Ιλισια.Και ευτύχως που έχω φίλη Παρθένο (στο ζώδιο βρε ) και είναι οργανώτικη και κανονίσα τα εισητήρια εδώ και 2 εβδομάδες γιατι τώρα δεν υπάρχει εισητήριο ουτε για πλάκα αλλά το έργο ήταν εξαιρετικό ,το ρούφηξα ,δεν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα ,με ερμηνείες ουσιαστικές και όχι ουρλιαχτά, με σκηνοθεσία – manifesto απελευθερωμένη και ακομπλεξάριστη… και μετα με έπιασε ο γνωστός εθισμός .
Μετά απο ένα υπέροχο θέαμα , έχω ανάγκη απο ένα άλλο υπέροχο θέαμα.
( βέβαια κρύωσα γιατι επέμενα να βάλω μινι το βράδυ επειδή τώρα που έχω αδυνατίσει θέλω να το υπογραμμίζω συνέχεια και τώρα υπογραμίζω τη μύτη μου συνεχεια.Ωραιότατα) Παντα αυτό αρχίζει εκει που δεν το περιμένω.Βλέπω κάτι που μου φέρνει αυτη τη ψυχική ανάταση και μου ξαναθύμιζει τον κρυμμενο εαυτό ,ενθουσιώδη και ρομαντικό (με την επαναστατική εννοια και οχι με τη ροζ –μελό) ετοιμη να μπω σε χιλιάδες νοήματα, και να αποκρυπτογραφήσω άλλα τόσα και ευχαριστώ το θεο που μπορώ και τα βλέπω και τα νιώθω και τα κρατάω μέσα μου και που σιγα σιγα αυτά ανθιζουν,αλλά δεν μου φτάνει τόσο , ο οργανισμός μου ζητάει κι αλλο μέχρι να μπουχτίσει μέχρι σκασμού.
Σε αναζήτηση λοιπόν της επόμενης δόσης μου ,κατέληξα στην επαναπροβολή των 2 πιο αγαπημένων μου ταινιών . Breakfast at Tiffany ‘s και Velvet Goldmine

Kαμία σχέση η μια με την άλλη θα μου πεις .Αλλα γιατί πρέπει να έχουν? Ολοι μας είμαστε παζλ με αταίριαστα κομμάτια , η ζωή μας προκαλεί κάθε φορά να την κοιτάξουμε με διαφορετικά γυαλιά , και να χορέψουμε σε διαφορούς ρυθμούς , καμια φορά εκπλήσσουμε εμείς τον συμπαντικο dj με την επιλογή της χορογραφίας μας , καμιά φορα μας στέλνει αυτός αδιάβαστους με το επόμενο κομμάτι του που δεν ξέρουμε πως να το χορέψουμε …. Σημασία όμως έχει να συνεχίζουμε να χορεύουμε , ετσι? Εντάξει λοιπόν και εγώ απο την μία βλέπω την Αudrey Hepburn μεσα στα ρούχα του Givenchy να κόβει βόλτες μέσα στα Τiffany’s πρωινιάτικα για να ξεχάσει τον πόνο που την πνίγει και το αδιέξο που την τραβάει αλλού , και τραγουδά στο περβάζι με την κιθαρίτσα της γκλιν –γκλαν το “Moonriver “ του Mancini και είναι όλα γλυκά και τριανταφυλλένια και εγώ βουρκώνω απο αγαλλίαση. Από την άλλη βλέπω τον αδιέξοδο έρωτα ,και την υπερβολή μεσα σε στο γκλιτερ της εποχής του glam rock και γουστάρω να βλέπω να κουστούμια και τους Placebo και να θυμάμαι πως κάποτε το μόνο πραγμα για το οποίο μπορούσα να παθιαστώ και να μαλώσω και να τρέξω ήταν η μουσική και ο κόσμος γύρω μου ήταν φτιαγμένος στα μέτρα της και ξαναβουρκώνω γιατί πια δεν είμαι έτσι , μεγάλωσα θέλωντας και μη.. ( εντάξει δεν έκλαψα , βούρκωσα μονάχα για να χαμογελάσω μετά ) Καλο Σαββατοκύριακο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

What’s this?

You are currently reading givenchy VS glamrock at superficial intelligence.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: