Ti amo Kanye
Καμία φορά έχουμε την ηλίθια εντύπωση πως υπάρχει κάτι περισσότερο από το απλό «δέος» που νιώθουμε για τον καλλιτέχνη που μας αρέσει περισσότερο . Η οικειότητα που νιώθουμε με το πρόσωπο του ( καλύτερα με την persona του) μας επιβεβαιώνει μυστικά πως με αυτόν τον άνθρωπο μοιάζουμε !
Γιαυτό και άλλωστε αγαπιόμαστε.
Κάπως έτσι ξεκινάνε βέβαια και οι μανιακοί δολοφόνοι των διασημοτήτων, και μόλις πήρες ένα μάθημα για το πόσο κοντά βρισκόμαστε στην εμμονή.
Ακόμα ο ψυχαναλυτής θα πει πως αυτή η αίσθηση δεν είναι τίποτα άλλο από την χαμηλή εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, αφορά την δικιά σου η προσπάθεια να αποκτήσεις τις υψηλές αξίες ενός προσώπου που πιθανότατα είναι ιδεατό.
Ας είναι, μην μπεις τώρα σε αυτό τις σκέψεις , ούτε το βράδυ πριν κοιμηθείς γιατί δεν θα κλείσεις μάτι και αύριο πρέπει να πας στη δουλειά.
Θα μου πεις μόνο ποιο από τα 2 clip σου αρέσει περισσότερο ?
Γιατί αν ήθελα να μπω στη ζωή κάποιου τώρα , θα έκανα ευχαρίστως μια βόλτα από το μυαλό του kanye west και στις εικόνες που αναζητά, βλέπει και ποστάρει στο blog του σχεδόν καθημερινά.
Για την θετική του στάση απέναντι στη ζωή, και τον απεγκλωβισμό του από την σκληροτράχηλη , μέσα στο bling bling αμερικάνικη hip hop σκηνή .
Για την περιοδεία του, που όλοι λένε πως είναι ότι καλύτερο έχουν δει μετά το zooropa των U2 .
Το τραγούδι έχει γίνει με την βοήθεια των Γάλλων daft punk , και εγώ δεν μπορώ να ξεκολλήσω τα μάτια μου από την πρώτη version.
kanye west – flashing lights ( 1st version)
kanye west- flashing lights (2nd version)
το ποστ celebrity lamp όλα τα λεφτά όμως , ε;
sto proto eixan ligotero budget… oraia kopela kai sta dyo
Στο δεύτερο η πανέμορφη, πανσεξουαλική, αλλά ηλίθια – υποψήφιο θύμα κλοπής και βιασμού, παω γυρεύοντας, – νεαρά πίνει μπελίνι (σαμπάνια με χυμό ροδάκινο) σε ένα λόφτ στο Μανχάταν. Το ίδιο ακριβώς διαμέρισμα που παραλίγο να νοικιάσει η κόρη της Βίσση – ως Χριστίνα στο σήριαλ «31 δρόμοι». Πριν ανακαλύψει ότι της είχαν φουσκώσει και ακυρώσει τις κάρτες…
Θα μπορούσε επίσης άνετα να άκουει το «τι κάνω μόνη μου μες’ το σαλόνι μου…»
Ξυπνάει αργά, δοκιμάζει και πετάει τα ρούχα της εδώ κι εκεί. Προφανώς γιατί δεν τα ταχτοποιεί αλλά ούτε και τα σιδερώνει η ίδια. Και μπορεί να μην έχει ταλέντο στο κολλάρισμα, έχει σίγουρα όμως στο κωλάρισμα.
Στο πρώτο, σαφώς η ηρωίδα παίρνει εκδίκηση εξ ονόματος όλου του γυναικείου φύλου. Καεί όλα τα ενοχοποιητικά στοιχεία, αλλά όχι και το σουτιέν της, νούμερο B 85.
Αυτά τα συμπεράσματα με μια πρόχειρη, πρώτη μάτια.
Το κομμάτι καταπληκτικό, από εκείνα που σε κάνουν να νοσταλγείς νοτισμένες νύχτες, ιδρωμένα κορμιά, δυνατές μουσικές και πεταγμένες φλέβες στο λαιμό, γιου νοου.
gasireu
τρελαίνομαι λέμε!
despina
έχω την εντύπωση πως έχει παιχτεί το ίδιο budget…θεες και οι δύο!
κατερίνα
πέθανα με την επαγγελματική σου ανάλυση, ΠΕΘΑΝΑ λέμε – όλος ο δίσκος είναι καλός και συνεχίζω να γουστάρω τρελά την πρώτη version
‘Ακρως ενδιαφέρον θέμα..
προσελκύει ακόμα και
μένα
γιατί εσείς τι είστε ? χεβυμεταλλάς ?
einai ligo florakos omos…
τι να σας πω εσείς ως ελαιοχρωματιστής έχετε και μια άλλη άποψη του macho
εμένα δεν μου κάνει καθόλου φλώρος πάντως…